สวัสดีค่ะน้องกะปุ๋ม

ได้น้องกะปุ๋มช่วยเยอะเลยนะเนี่ย ^ ^

ที่ว่าเฉยๆ นิ่งๆ นั้น พี่ก็ตามดูรู้สึกไม่มี emotion น่ะค่ะ ไม่รู้จะบอกว่าอย่างไรเหมือนกัน แต่ก็ยังไม่ได้ปิ๊งหรือเกิดปัญญาสว่างจ้าออกมาน่ะค่ะ มันออกจะนิ่งๆ ไม่ทุกข์ไม่สุข แบบไม่รู้สึกว่าต้องปล่อยวางอะไรน่ะค่ะ (แบบนี้เรียกว่าวางไปแล้วใช่ไหม.. ^ ^ ) งานก็ทำได้เยอะมากด้วย ถึงเวลาพักผ่อน ก็พักผ่อนเลย หลับป๊อก เพราะร่างกายมันล้า..อันนี้เห็นได้ชัดมากค่ะ

เรื่องความรู้สึกเปี่ยมเมตตานั้นก็เป็นบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะเป็นกับสัตว์ ไม่ค่อยรู้สึกกับคน.. สำหรับคนนี่จะออกเฉยๆ ไม่ได้รู้สึกว่าต้องแผ่เมตตา แต่กับสัตว์นั้นมีการแผ่เมตตาอัตโนมัติเมื่อพบเห็นค่ะ

เืรื่องรู้แล้ว....วาง รู้แล้ว....ก็เท่านั้น   นั้นพอทำได้อยู่เรื่อยๆ ค่ะ ตอนทำงานไปก็คิดเหมือนกันว่ากำลังทำเรื่องสร้างโลกอยู่..ทำนองว่ายังหมุนไปกับเขาอยู่ รู้เหมือนกันว่าทำไปก็เท่านั้น.. สิ่งที่กำลังทำอยู่บางเรื่องเป็นเรื่องทางโลก เป็นเรื่องลวงตาทั้งนั้น... แต่ก็ทำต่อตามบทบาทหน้าที่ ไม่ได้รู้สึกเดือดร้อนอะไรมาก แต่ยังลืมไป ไ่ม่ได้ดูให้เห็นว่าได้วางความรู้สึกนั้นแล้วหรือยังน่ะค่ะ น้องกะปุ๋มมาเตือนพอดี

ดีจังเลย วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่ดีอีกแล้วค่ะ

ขอบคุณนะคะ ขอให้น้องกะปุ๋มเจริญในธรรมยิ่งๆ ขึ้นไปอีกค่ะ ^ ^

เขียนไปเขียนมาอาจจะวกวน