ผมอ่านข้อเขียนของคุณหมออยู่ประจำ อาจยกเว้นเรื่องคุณเอื้อ เพราะไม่รู้จัก

(จะบอกว่ารู้จักแต่คำว่า 'เอื้ออาทร' ก็เกรงใจ ของแสลงเว้นได้ผมก็เว้น)

แต่เห็นด้วยกับที่คุณหมอเขียน รู้สึกว่าเขียนได้แรงอก

เรื่องประวัติศาสตร์นี่ผมว่าคนไทยอ่อน

อ่อนมาก อ่อนปวกเปียก

ไม่ใช่อ่อนเพราะไม่รู้ว่าเตยเกิดอะไรขึ้น แต่อ่อนเพราะมองไม่เห็นว่ามันกำลังเกิดซ้ำตรงหน้า เกิดต่อหน้าต่อตาทุกวัน เปลี่ยนแต่ตัวละคร วานซืนฮิตเลอร์ เมื่อวานสโลโบดาน มิโลเซวิค วันนี้ก็เป็น 'คนที่คุณก็รู้อยู่ว่าใคร'

อาจจะอ่อนเพราะวิธีสอนหรือเปล่า ก็เกรงจะเป็นถ้อยร้อนคำแรงเกินไป เอาเป็นว่า โครงสร้างของเนื้อหาไม่เหมาะสมดีกว่า

ผลคือเราต้องจ่ายค่า'ลงทะเบียนเรียน'วิชาประวัติศาสตร์กันอยู่เรื่อย ๆ สอบตกแล้ว สอบตกอีก น่าอนาถใจ

วันที่คนเดือนตุลาเขาเฉลิมฉลองวันที่ระลึกครบรอบ 14 ตุลาคม/6 ตุลาคม ผมก็ดูด้วยความรู้สึกกระอักกระอ่วนใจสุดบรรยาย

เขาจะฉลองให้กับจิตวิญญาณที่ตายไปแล้วนี่นะ ? ทำไปทำไม ? เพื่อให้ได้ชื่อว่ากูเป็นคนเดือนตุลาหรือ ? ไม่ทำไม่ 'อิน-เทรนด์' ใช่ไหม ?

ถ้าอ่านประวัติศาสตร์อย่างที่ควรอ่าน เราจะเห็นได้ชัดเจนว่า ที่แท้แล้ว คนไม่เปลี่ยน เปลี่ยนแต่คราบที่สวมใส่ ถ้าซ้ายเท่ห์-กูก็ซ้าย ถ้าขวาเท่ห์-กูก็ขวา ตัวกูคือคนชอบเท่ห์ คราบคือซ้าย-ขวา ถ้าพรุ่งนี้คนถอยหลังเข้าคลองเทห์ กูก็จะถอยมั่ง

(กราบขออภัยที่ใช้ภาษาดิบ แต่ถ้าไม่ใช้อย่างนี้จะไม่สื่อ ถ้าเห็นว่าหนักไปจะลบหรือปรับแก้ก็เชิญนะครับ)