สวัสดีค่ะอาจารย์จิราภรณ์นะคะ ก่อนอื่นหนูต้องขอขอบพระคุณอาจารย์เป็นอย่างสูงเลยนะคะที่อาจารย์ได้สั่งสอนอะไรหลายๆอย่างให้กับหนู สอนให้หนูมีมุมมองทางด้านความคิดใหม่ๆ มีความคิดที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น บอกตามตรงเลยนะคะว่าหนูเป็นคนขี้เกียจมากถึงมากที่สุดแล้วก็เป็นคนเรื่อยๆไม่ค่อยมีความกระตือรือร้น แต่พอเรียนกับอาจารย์แล้วทำให้หนูทำนิสัยแบบเดิมไม่ได้อีก เพราะอาจารย์สั่งงานเยอะก็ต้อง active ต้องค้นคว้าอยู่เสมอ ทำให้หนูเริ่มจะรู้ว่าเราจะมาทำเล่นๆเรื่อยเปื่อยไปวันๆไม่ได้อีกแล้ว แล้วก็คิดว่าคงไม่มีอาจารย์คนไหนที่เอามงคลชีวิตมาให้นิสิตอ่านแน่ๆ ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้อ่านหนังสือธรรมะแต่พอได้อ่านแล้วก็ได้อะไรหลายๆอย่างจากหนังสือเล่มนี้ สิ่งแรกที่ทำหลังจากอ่านหนังสือจบก็คือโทรไปหาแม่เพราะจากที่ได้อ่านมงคลชีวิตบทที่ 11 แล้วทำให้รู้ว่าบางครั้งเรามักจะลืมคนที่สำคัญกับเราไปบ้างพอได้อ่านก็เหมือนมีคนมาเตือนสติเราอีกครั้งว่าเราอย่าลืมนะว่าเรายังมีท่านอยู่โทรหาท่านบ้าง แล้วก็ต้องขอบคุณอาจารย์ที่เอาวีดีทัศน์ที่มีประโยชน์ในหลายๆเรื่องมาให้ดู ขอบคุณอาจารย์ที่สอนอะไรหลายๆอย่างให้กับหนู ก่อนที่จะมาเรียนกับอาจารย์หนูไม่เคยคิดถึงคำว่า "คนเราเกิดมาต้องตอบแทนบุญคุณแผ่นดิน" มาก่อนเลย แต่ตอนนี้หนูรู้แล้วว่าหน้าที่ที่สำคัญสำหรับหนูนอกเหนือจากการตั้งใจเรียน หางานดีๆที่ไม่เอารัดเอาเปรียบใครทำ ดูแลพ่อแม่แล้วก็คือ หนูจะต้องตอบแทนบุญคุณแผ่นดินด้วย ขอบคุณอาจารย์ที่ให้ข้อคิดดีๆหลายๆอย่างให้กับหนู ขอบคุณจริงๆค่ะ