สวัสดีค่ะ อาจารย์ 

กับประเด็นเรื่องการบอกผลเลือดกับเด็กวัยรุ่น

พวกเราก็เรียนรู้จากเด็ก ๆ ตามที่อาจารย์ได้เล่าแล้วล่ะคะ

ล่าสุดก็พยายามรวบรวมประสบการณ์เขียนกัน และจัดพิมพ์เป็นหนังสือชุด..  เบิกบาน: แนวทางการทำงานกับเด็กที่มีเชื้อเอชไอวี สำหรับผู้ปฏิบัติงานในชุมชน   เป็นเอกสารเผยแพร่สำหรับผู้สนใจ

มีทั้งหมด 4 เล่ม คะ  เล่มหนึ่ง..ว่าด้วยองค์รวม.สถานการณ์และแนวคิดการทำงาน  เล่มสอง..การดูแลสุขกาย  เล่มสาม..สุขใจ  และเล่มสี่..ตัวอย่างกิจกรรมและเครื่องมือการทำงาน

หนังสือมีที่ แอคเซส เชียงราย หรือเมล์แจ้งไว้ที่กลุ่มเราเข้าใจ ก็ได้คะ  [email protected]  เราจัดส่งให้  หรือสะดวกมารับเองก็เป็นการดีเลยคะ 

ในเล่มสอง  มีเรื่องราวที่ว่าด้วยเรื่องการสื่อสารเรื่องเอดส์และการมีเชื้อเอชไอวีกับเด็ก  พร้อมกับเสียงสะท้อนของเด็กเชียงราย  และเล่มสี่ มีตัวอย่างกิจกรรมที่ช่วยเตรียมความพร้อมเด็ก-ผู้ปกครอง คะ

ประเด็นสำคัญในการสือ่สารกับเด็ก ที่พวกเรามักย้ำเตือนกับเพื่อนพี่น้องที่ทำงานด้วยกันเสมอคือ...เป้าหมายเพื่อให้เด็กเข้าใจและเรียนรู้เรื่องเอดส์  พัฒนาศักยภาพในการจัดการกับผลกระทบที่เกิดขึ้น .... ดังนั้นไม่ใช่ทำครั้งเดียวจบได้แน่นอน  ไม่ควรบอกเมื่อเด็กยังไม่เข้าใจเรื่องเอดส์   ไม่ได้บอกเพื่อช่วยให้เด็กปรับพฤติกรรมใดๆ เช่น..บอกเพื่อเด็กจะกินยาดี หรือมีเพศสัมพันธ์แบบป้องกัน  ..เหตุเพราะพฤติกรรมดังกล่าวไม่ได้มีเงื่อนไขสำคัญว่าเด็กรู้ว่าตนเองมีเชื้อเอชไอวีหรือไม่  

สิ่งที่พวกเรามักได้ยินเด็ก ๆ พูดถึงคือ....  เมื่อเขารู้สึกว่าชีวิตมีค่า มีความหมาย มีความหวังกับการมีชีวิตอยู่... เขาก็จะดูแล จัดการตัวเอง  และพยายามจัดการการสัมพันธภาพกับคนรอบข้างที่จะไม่นำพาชีวิตไปสุ่มเสี่ยงต่อเรื่องใดใดอีก...

สิ่งสำคัญอีกประการที่พวกเรามักเล่าสู่กันฟังคือ..เด็ก ๆ วัยรุ่น... มักบอกว่า...พอถึงช่วงวัยรุ่น  ส่วนใหญ่ก็รู้แล้วทั้งนั้นว่ามีเอชไอวี หรือสงสัยแต่อาจไม่ชัดเจน  บางทีผู้ปกครองก็ไม่รู้ว่าเขารู้...  เพราะเป็นเรื่องไม่คุยกัน..  การมาโรงพยาบาลบ่อย ๆ ต้องกินยา  การสูญเสียพ่อแม่  ...ก็เป็นเรื่องให้วัยรุ่นรับรู้สงสัยได้ทั้งสิ้น....

วัยรุ่นคนหนึ่งเล่าว่า  หมอเคยถามว่า ..รู้ไหมมาโรงพยาบาลเป็นอะไร   เด็กตอบว่า..ไม่รู้ เพราะไม่รู้จะพูดทำไม พูดแล้วได้อะไร ..  ทั้งที่ตอนนั้นก็รู้ว่าตัวเองเมีเชื้อเอชไอวี....แต่เมื่อเด็กเข้าร่วมกิจกรรมต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง สัมพันธภาพระหว่างเด็กกับทีมดีขึ้น เด็กค้นหา เรียนรู้ สร้างคุณค่าในตนเอง มีความสุขกับชีวิตมากขึ้น.. เด็กเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง และสนใจเรียนรู้เรื่องเอดส์มากขึ้น 

รายละเอียดอื่น ๆ อ่านได้ในหนังสือเบิกบาน นะคะ  คงเล่าไม่ได้หมดนะคะ

ขอบคุณอาจารย์ที่กรุณาส่งเรื่องราวต่างๆ แลกเปลี่ยนและให้ความรู้เสมอคะ

อุ้ย (ชุติมา สายแสงจันทร์)