• สวัสดีครับ
  • สมัยที่ผมเรียนที่วลัยลักษณ์มีโอกาสฟังอาจารย์หมอพูดอยู่หลายครั้ง ชอบแนวคิดเกี่ยวกับครอบครัวของอาจารย์ครับ มีบทกลอนของอาจารย์อยู่บทหนึ่งเกี่ยวกับการจัดงานวันเกิดมีประโยคที่กินใจประโยชน์หนึ่งว่า"วัดเกิดเจ้าเกือบคล้ายวันตายแม่" ฟังทีเดียวขนลุกซู่เลยครับ นับแต่นั้นมาวันเกิดผมก็คือวันธรรมดาวันหนึ่งใน 365 วันครับ ไม่มีการเลี้ยงหรืออะไรพิเศษใดๆทั้งสิ้น ส่วนบทกลอนดังกล่าว จำทั้งบทไม่ได้แล้วครับ เพราะว่าเคยจดไว้นานมากแล้ว
  • ทุกวันนี้หากผมมีโอกาส ผมก็ยังนอนหนุนตักแม่เสมอ แม้จะไม่ค่อยแสดงความรัก แต่การไม่ทำให้พ่อแม่เสียใจและผิดหวังคือการแสดงความรักอย่างหนึ่งของผม
  • ขอบคุณครับ บันทึกดีๆบันทึกนี้