อ.หมูครับ

เป็นสิ่งที่เราทุกคนต้องพยายามครับ เพราะธรรมชาติของ เรา ปุถุชนจะต้องยึดและต้องหลง จึงจะเหมือนมีแรงจูงใจและแรงขับเคลื่อนที่จะทำสิ่งดีงามต่างๆ

แต่ในขณะที่ทำบุญนั้นเอง ก็สามารถไม่เป็นบุญได้เหมือนกันเพราะไปยึดและไปหลง......จนเกินพอดี

ถ้าเป็นตาชั่ง บุญแบกซ้าย บาปแบกขวา ก็เป็นสิ่งที่ต้องแบกเหมือนกันครับ

ถ้าทิ้งขวา ก็ต้องทิ้งซ้ายด้วยจึงจะพ้นเรื่องโลกๆ ในที่สุด หรือหากทำใจให้อยู่ในความสมดุลย์เสมอๆ ก็จะค่อยๆ เข้ามาที่ศูนย์กลางแกนคือจุดศูนย์กลาง ไม่ซ้ายไม่ขวา ก็พอไปได้

อยู่กลางแต่ก็ยังรู้ เอียงซ้ายก็รู้ว่าเอียงซ้าย เอียงขวาก็รู้ว่าเอียงขวา

ภาพดอกบัวที่ผมเคยนำเสนอจึงกลายเป็นไฟร้อนเผาไหม้ได้ทุกเมื่อ หากไม่ระวังใจ

อนุโมทนาสาธุครับ กับบ่ายวันเสาร์