สวัสดีค่ะคุณเนปาลี ตามไปอ่านความสุข และเก็บมาไว้ใกล้ตัวใกล้ใจ ทั้งเรื่องราวเรื่องเล่าของคุณเนปาลี และคุณวาดวดีที่ชุมชนประชาไท รอเวลาและวันว่างได้อ่าน

อยากเป็นนักเขียนบ้าง แต่ได้เพียงแค่ (อยาก)เขียนค่ะ นอกจากอ่าน อ่าน ในวัยเด็ก ก็มีบ้างที่แอบขลุกตัวอยู่มุมห้องแล้วเขียน แต่ไม่เคยมีใครได้อ่าน เขียนเป็นนิยายเพ้อฝันเสียมาก สุดท้ายก็ปลิวเป็นเถ้าสีขาว ๆ เทา ๆ ไม่เคยไปถึงฝั่งฝันสักครั้งเลยนะคะ ปีที่แล้วคุณหมอพงศกรและคุณชัยกร นักเขียนมาพูดเรื่อง จับปากกาเขียนหนังสือใน CMU Book Fair ติดใจคำพูดปลุกเร้าอารมณ์อยากเขียนขึ้นมาอีกครั้ง อยาก เขียน ก็เขียน ๆ ๆ ไปเถิดไม่ต้องกลัวว่าจะดี ไม่ดี มีคนอ่าน? ชอบ? หรือไม่ !! อย่างน้อยก็ได้เขียน ได้.. ที่สำคัญได้ทำในสิ่งที่อยากทำ

แต่สำหรับตัวเราแล้ว ถึงชอบเขียน ก็คงยังไม่สามารถทำเป็นเรื่องราว หรือจริงจังเต็มร้อยได้ค่ะ ภาระงานทั้งหลวงทั้งราษฎร์ยังเยอะอยู่เลย ^^