ไม่ระบุ
หวัดดีค่ะพี่นงเยาว์ แช่มช้อย
- ปกติหน้าที่เดียวในโรงเรียนที่ไม่กล้าเข้าไปทำคือ งานพยาบาลค่ะ เป็นประเภทไม่ค่อยจะทนได้เวลาพบเจอเลือด หรือเหตุการณืแบบนี้น่ะค่ะ
- ปีที่แล้ว จอเด็กในที่ปรึกษาช็อคหมดสติค่ะ อันนั้นไม่เห็นความผิดปกติที่ปูดโปนออกมา เลยยครูแอนอาจหาญพาส่งโรงพยาบาลเองเหมือนกันค่ะ แถมคล้ายกันอีกคือต้องส่งต่อโรงพยาบาลในเมืองน่ะค่ะ โทรตามแม่กันจ้าละหวั่น เลยต้องขับรถไปพบคุณแม่เด็กเองล่ะค่ะ....นึกว่าปีนี้ไม่เจอแล้ว...ที่ไหนได้....เจอกับตัวจั๋งๆ เลยค่ะ
- ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะพี่...แต่แอนว่าครูหลายท่านทีเดียวค่ะที่เป็นแบบนี้ เป็นห่วงเด็กเหมือนกันนี่ล่ะค่ะ แต่ในส่วนของแอน...แอนอาจจะอยู่ในแวดวงของคุณครูมาตั้งแต่แอนเป็นเด็กๆ มังคะ เลยได้เห็นภาพครูที่ควรจะเป็นมาตั้งแต่สมัยโน้น ว่าเค้ารักศิษย์กันอย่างไร พอมาเป็นเองจริงๆ เรียกว่ามันซึมซับมาจากสภาพแวดล้อมที่เคยเห็นน่ะค่ะ
- แอนเชื่อว่าคุณพี่เองก็เป็นอีกคนที่เป็นเหมือนแอนนี่ล่ะค่ะ
- สนุกกับงานของเรานะคะพี่
- ขอบคุณค่ะ