สวัสดีค่ะคุณมัท

ชอบชะมัดเลยค่ะ เพราะบอกชัดว่าที่เราเข้าใจเค้านั้นไม่ผิดเพราะรากศัพท์คำว่าออทิสติกหมายถึงการอยู่กับตัวเอง แต่พวกที่ให้การบำบัดจะรู้สึกว่าเค้าเหมือนอยู่ในห้องกระจกใสที่เค้ามองเห็น+ เข้าใจเราแต่เราหาทางเปิดเข้าไปในห้องกระจกนั้นไม่ได้

การที่จะช่วยให้เค้าและเราเชื่อมโลกกันได้คือต้องหาทางให้สื่อสารกันให้ได้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง...เรื่องของน้องเป็นตัวอย่างที่ดีเลยล่ะค่ะ

เพราะเรามักจะเอาตัวเราตั้งว่าเราถนัดที่จะสื่อสารแบบไหนและเค้า " ควร " จะสื่อกับเราแบบนี้ๆๆๆๆๆๆ.....ทำให้เกิดอุปสรรคในการสื่อสารเสมอมา

เด็กๆเหล่านี้หลายๆคนเค้ามีพรสวรรค์ที่ติดตัวมาแต่กำเนิดเยอะเลยนะคะ..เบิร์ดเคยเจอคนหนึ่งเค้าวาดภาพได้สวยมากเลย และเค้าสื่อสารกับเราด้วยภาพ เพราะนั่นคือ " ภาษา " ของเค้า..บางคนจะคำนวณเร็วมาก  บางคนเก่งกีฬาสุดๆ  บางคนจำปฏิทินร้อยปีได้หมดจด ฯลฯ...บางทีธรรมชาติก็ชดเชยส่วนดีๆให้นะคะเพียงแต่เราต้องหาให้เจอ

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆที่ทำให้เบิร์ดยิ้มอีกครั้งในเช้าวันนี้ค่ะ และรายงานตัวว่าเข้าไปอ่านทุกบันทึกแต่ยังไม่ได้ทักทายโดยเฉพาะทีลอซู เพราะเปลี่ยนไปเยอะมาก  ไม่สวยเหมือนเก่าแต่ทีลอจ่อหรือน้ำตกสายฝนนั้นยังขลังเหมือนเดิมเลยนะคะ