สวัสดีค่ะคุณเอก
- เป็นเหมือนกันค่ะ.....บางครั้งเวลาซื้อของในตลาดนัดเราก็จะคิดว่าถ้าเราซื้อของจากยายแก่ๆ ที่นั่งขายอยู่นั่น....ยายก็จะได้เงินไปใช้ในสิ่งที่ยายกำลังขาดหรือกำลังอยู่ในความต้องการ
- เพราะยายไม่ใช่คนงอมืองอเท้าแล้วมาเดินขอทานเหมือนขอทานทั่วไปไงคะ นี่ยายยังอุตส่าห์ทำงานเพื่อแลกเงินอีกต่างหาก....อันนี้น่ายกย่องคุณยายเหล่านั้นมากกว่าไหนๆ
- แถวๆ โรงเรียนทุกวันล่ะค่ะ....จะมีคุณยาย (เราเรียกว่า เม๊าะ น่ะค่ะ)เดินหิ้วตะกร้ามาขายขนมหวาน สอบถามเม๊าะ เม๊าะบอกว่าไม่ได้ทำเองแต่รับซื้อมาอีกทอดหนึ่ง เราทั้งครูทั้งเด้กเลยอุดหนุนเม๊าะกันทุกวัน
- เห็นเม๊าะแก่ๆ แล้วขยันอย่างนี้นะคะ ไปดูบ้านเม๊าะเถอค่ะ ใหญ่โตแล้วยังสวยอีกต่างหากล่ะค่ะ นี่เป็นเพราะความขยันของเม๊าะเป็นแน่
- ที่แน่ยิ่งกว่าแน่คือ....เม๊าะแข็งแรงมาก...เมื่อเทียบกับคนแก่ท่านอื่นๆ.....อันนี้ต้องเรียก.....สุดยอดเม๊าะ....อิอิอิ
- อ้อ.....วันก่อนได้ยินเพลง "ได้ยินไหม" ของดา จากวิทยุขณะกำลังขับรถบนเส้นทางกลับจากโรงเรียนยังนึกถึงบันทึกคุณเอกเลยนะคะเนี่ย