หมูแดง

จำได้ว่าอ่านจบครั้งแรกตอนราว 18-19 ปี (เช่ามาอ่าน)... และเมื่อมาบวช บางครั้งเจอที่บางวัด บางเล่ม ก็อ่านเล่นๆ เสมอ ในยามว่าง...

ฟังว่า พล็อตเรื่องนี้มาจาก ขุมทรัพย์โซโลมอน ต่อมาจึงได้อ่านเรื่องนี้ฉบับภาษาอังกฤษ ก็พอยืนยันว่าพล็อตเรื่องทำนองเดียวกัน...

แต่ เพชรพระอุมา ขยายเนื้อเรื่องออกไปหลายสิบเท่าของขุมทรัพย์โซโชมอน ... 

............

สำหรับนิยายเมืองไทยทำนองนี้ เท่าที่เคยอ่านมา... เรื่องขุนเขาพญาไฟ (และภาค 2 ภูผามหาพรหม) ของ ระวี ก้องหล้า ซึ่งเคยลงในหนังสือบางกอก ความยาวก็หลายร้อยตอนเหมือนกัน  น่าสนใจที่สุด และพอจะ บังอาจ เทียบเคียงเพชรพระอุมาได้...

เรื่องนี้ พระเอกชื่อ เด็ด สายฟ้า นางเอกชื่อ เดย่า .... และมีบริวาร ฯ มีฝรั่ง ฯ มี ... ฯ คล้ายๆ กับเรื่องเพชรพระอุมา แต่พล็อตเรื่องต่างออกไป... (เริ่มอ่านตั้งแต่เด็กๆ ประมาณ 13-15 ปี)

ตามเรื่อง เริ่มต้นเป็นการจ้างไปสำรวจ... แล้วพากองคารวานสำรวจบุกไปเรื่อยๆ ... นานหลายปี เรื่องก็ยังไม่จบ  นักเขียนคงจะเบื่อจึงเปลี่ยนชื่อเป็นภูผามหาพรหม (ภาค 2) แต่กองคาราวานเดิม ยิ่งลึกลับยิ่งขึ้น...

อาตมาก็ตามอ่านอยู่หลายปีว่าจะจบอย่างไร แต่ตอนจบนั้น ใช้อำนาจมหาฤาษีให้ทุกคนตื่นขึ้นมาในหมูบ้าน และคล้ายๆ กับฝันถึงการเดินทาง...

เฉพาะตอนจบ รู้สึกว่าไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ !

............ 

ส่วนนิยายทำนองนี้ของนักเขียนอื่นๆ เช่น ลูกดอกจรวด ของ สิงขร หรือ  ล่องไพร ของ น้อย อินทนนท์ ก็มิอาจเทียบเคียงสองเรื่องนี้ได้...

เจริญพร