อ่านแล้วซาบซึ้งมากค่ะ

เคยคิดอยากจะเขียนเรื่องการทำแท้งเหมือนกัน แต่เป็นเรื่องการดูแลผู้ป่วยที่มาทำแท้ง ซึ่งส่วนใหญ่แพทย์ทำให้เพราะว่าตรวจแล้วครรภ์มีปัญหา หรือไม่ก็มีภาวะเสี่ยงทารกในครรภ์พิการไม่สมบูรณ์ หรือไม่ก็หากคลอดออกมาแล้วมารดาอาจมีอันตราย 

เป็นเรื่องที่น่าเศร้ามาก เพราะแม่บางคนพกเอาความรู้สึกผิดมาด้วย ทำให้ยิ่งทุกข์ทรมานเมื่อต้องพบความเจ็บปวดหลังเหน็บยาคลอด หรือไม่บางคนก็ไม่ได้เห็นความเป็นตัวตนความ (เคย) มีชีวิต ทำให้รู้สึกสงสารทารกที่ถูกขับออกมามาก

เป็นการดูแลและให้การพยาบาลที่ตนเองรู้สึกว่า มันไม่ปกติจริงๆ เพราะนอกจากต้องดูแลทางร่างกาย (ให้มารดาปลอดภัยแล้ว) ยังต้องดูแลจิตสังคม และจิตวิญญาณด้วย (ดีไม่ดี ..วันดีคืนดี ดึกๆดื่นๆ อาจจะมีใครแว่วยินเสียงเด็กมาวิ่งเล่น หรือมาสะกิดหยอกเล่น ให้สั่นสะท้านเล่นๆอีกด้วย... อันนี้แค่คำเล่าลือ คนอื่นเล่ามาอีกทีค่า ยังไม่เจอเองหรอก แล้วก็ไม่อยากเจอด้วย  แหะๆๆ )

แต่เสียดาย ที่เวลาและอารมณ์ที่จะเขียนยังไม่ไปด้วยกัน เลยไม่มีโอกาสได้เขียนสักที  จึงขอร่วมแจมในโอกาสนี้ก่อนก็แล้วกันนะคะ ^^