สวัสดีครับ อ่านที่อาจารย์เล่าถึงความโกลาหลในยามเช้า ก็สนุกดีครับ
ที่บ้านผมก็โกลาหลไม่แพ้กัน โดยเฉพาะลูกสาว 1 คนที่อยู่ มอหนึ่งแล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมโตสักที่ พอเช้ามา ถามหาอุปกรณ์การเรียนและเครื่องแต่งตัวให้วุ่นวายไปหมด
แม่บ้านก็วุ่นและรีบจะไปโรงเรียนแต่เช้า เพราะมีเวรทุกวัน วันจันทร์เวรขายของ วันอังคารเวรทำอาหาร วันพุธเวรหน้าประตู วันพฤหัสเวรดูเด็กทำความสะอาด วันศุกร์ ว่าง ไม่มีเวร
จะมีผมแหละครับ ใจเย็นกว่าเขาไม่รีบร้อนเร่งด่วน เพราะ ผมเป็นผู้บริหารโรงเรียนครับ
ขอบคุณครับ