ขอกราบขอบพระคุณทุกท่าน ที่ได้ผ่านเข้ามา ในบันทึกนี้ ทั้งที่ฝากข้อความไว้ และไม่ได้ฝากก็ตามที โยคีน้อย ปิติใจมาก ให้นึกถึง บทกลอน ที่จำได้ติดใจว่า

  อันความกรุณาปราณี

จะมีใครบังคับก็หาไม่

หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ

จากฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดิน.......

              ขอน้อมรับ กำลังใจ ความห่วงใย ความเมตตากรุณา ชี้แนะ และการส่งเสริมสนับสนุน บางถ้อยคำ ผู้เขียนอาจเผลอไผล พูดเหมือนคน กำลังรู้สึกว้าเหว่ไป แต่ขอยืนยัน ว่า ถึงวินาทีนี้ ความตั้งใจ ที่จะไปสร้างสรรค์สิ่งดีงาม ให้เกิดแก่ชีวิตตนและผู้อื่น ยังมั่นคงเสมอ

      ยังคงมีเรี่ยวแรงแห่งศรัทธา

จะบัญชาชีวิตคิดกุศล

ต่อให้โลกกว้างไกล ไม่กังวล

จะฝึกตน ฝึกใจ จนได้ดี..................

              ซาบซึ้งใจ พี่น้อง G2K อย่างมากๆ ไม่ลืมเลือนเลย

ขอคุณงามความดี ทั้งหลาย จงบังเกิดขึ้น แด่ทุกท่านค่ะ