คุณ pilgrim คะ

ขอโทษที่หายไประยะหนึ่งค่ะ

การแลกเปลี่ยนควรมาจากความสมัครใจทั้งสองฝ่ายค่ะ ไม่อยากให้สร้างดีมานด์เทียมค่ะ  ค่อยๆดูว่ามีความต้องการอะไรบ้าง ทำอะไรได้บ้าง  ชาวบ้านปลูกผักปลูกผลไม้ (ไม่ทราบว่ามีหรือเปล่า) มาแลกกับนมก็ยังได้ค่ะ  ถ้าคนในชุมชนผลิตเหมือนๆกัน ก็จะไม่มีให้แลกเปลี่ยนมากนัก  แต่ถ้าแบ่งกันผลิตแล้วมาแลกกันก็จะดีค่ะ    บางพื้นที่มีการแบ่งกันปลูกผัก  หรือแบ่งกันปลูกสมุนไพร  แล้วรวมกลุ่มทำยาพื้นบ้านด้วยกัน  แลกวัตถุดิบสมุนไพรกับยาที่ได้ก็มีค่ะ

คือว่า ยังไม่เห็นภาพของสภาพพื้นที่จริง ก็เลยยังแนะนำอะไรได้ไม่มากค่ะ

ผ้าที่แลกมา  ถ้าคุณ pilgrim ต้องการมันจริงๆก็ดีค่ะ แต่ถ้าเพียงเพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยน ก็อาจจะไม่ยั่งยืนค่ะ  

เรื่องอัตราแลกเปลี่ยน  อย่าเพิ่งคิดแบบเป็นกฎเกณฑ์ตายตัวนะคะ   อัตราแลกเปลี่ยนอยู่ที่ความสมัครใจของทั้งสองฝ่าย   เช่น  เดิมอาจแลก ลายหยาบกับนม 1 กระป๋อง  แต่ต่อมา อาจเห็นว่าชาวบ้านคนนั้นเดือดร้อน ก็อาจจะอนุโลมให้ 2 กระป๋องได้เหมือนกันยามจำเป็น อะไรทำนองนี้

ถ้าเขาไม่มีผ้าปัก แต่เขามีอย่างอื่นมาแลก คุณ pilgrim อาจพิจารณาได้ตามความพอใจค่ะ  เช่นอยากช่วยเขา แต่เราไม่ต้องการ ก็อาจรับมาก่อน แล้วเอาไปแลกต่อกับคนอื่นก็ยังได้ค่ะ

หรือคุณ pilgrim จะทำหน้าที่คล้ายๆเป็นร้านค้าชุมชนที่เป็นศูนย์กลางการแลกเปลี่ยน    ที่จริงของมือสองที่เรามีก็อาจเป็นสิ่งที่ชาวบ้านต้องการเช่นกันค่ะ

ต้องลองดูก่อนว่า  ชาวบ้านทำอะไรได้บ้างนอกจากปักผ้า...  น่าจะมีนะคะ