ขอเจริญพร

       อาตมภาพเองขอแทรกด้วย เนื่องจากเป็นลูกชาวนา มาศึกษาที่สวนสุนัน ในหลักสูตร รปม. รุ่น ๔ ได้อ่านแนวคิดของพี่ ๆ ทั้งหลายแล้ว ดีมาก ๆ และเป็นประโยชน์ต่อการเรียนรู้ ถึงจะไม่เกี่ยวกับที่อาตมาเรียน แต่ก็เกี่ยวกับพื้นฐานชีวิตที่อาตมาเคยเป็นและก็ยังคงเป็น คือ โยมพ่อโยมแม่เป็นชาวไรชาวนาจ๊ะคุณโยม

      นับว่าอาตมาโชคดีที่ได้เรียนกับท่านอาจารย์จีระ ที่สวนสุนัน เพราะอะไรรู้ไหมโยมจ๋า ? ก็เพราะว่า ทำให้อาตมาได้ทราบแนวคิดของท่านในเรื่องการบริหารในด้านต่าง ๆ โดยเฉพาะด้านทรัพยากรมนุษย์ ที่ท่านดำเนินการสอนอยู่ที่สวนสุนันทา และไม่ใช่เฉพาะส่วนนี้เท่านั้น ท่านยังได้ให้ทำการวัด(การบ้าน)ส่งทางบล๊อกซึ่งอาตภาพคิดว่าเป็นประโยชน์อย่างยิ่งกับการเรียนรู้และนักศึกษาก็ได้แลกเปลี่ยนความรู้ แบ่งปันความรู้แก่กันและกัน ซึ่งอาตมภาพได้เห็นและได้อ่านแนวคิดของเพื่อน ๆ พี่ ๆ ในรุ่น ซึ่งส่วนมากก็ไม่เคยสนทนาหรืออาจเข้าไม่ถึงข้อมูลส่วนตัวเขาเลย และที่ผ่านมาไม่นาน ท่านเชิญอาจารย์พจนารถ ซีบังเกิด มาสอน และให้นักศึกษาส่งงานทางบล๊อกเรื่องวิสัยทัศน์ขององค์กร และ พันธกิจ ก็ทำให้อาตภาพได้ทราบถึงวิสัยทัศน์ขององค์กรที่เพื่อน ๆ พี่ ๆ ใน รปม.รุ่น ๔ ทำงานอยู่ ชึ่งไม่เคยทราบมาก่อนเลย เพราะจะให้อาตมาถามเองถึงการงานหรือหน้าที่ ที่แต่ละคนทำงาน ก็เกรงจะเป็นการก้าวก่ายสิทธิ์ของเขามากเกินไป แต่พออาจารย์ให้ส่งงานทางบล๊อกเท่านั้นแหละ (โป๊ะเช๊ะเลย เข้าทางอาตมาเลย)ก็ทำให้อาตภาพได้ทราบเรื่องราวต่าง ๆ ดังที่กล่าวข้างต้น ฯ และอีกอย่างอาตมาเองก็ได้มาแสดงความคิดเห็นในบล๊อกของโยมพี่ ๆ ทั้งหลายได้ด้วย แสดงให้เห็นว่า ความคิดของพี่ ๆ ทั้งหลาย ไม่ได้มีแค่พี่ ๆ ในรุ่น ที่ มช. เท่านั้นนะ ที่ได้เข้ามาอ่าน แต่ยังมีพระหนุ่มตัวน้อย ซึ่งก้าวเข้ามาเรียนในรั้วมหาวิทยาลัยสวนสุนันทาได้อ่านด้วยและก็ได้ส่งบทความมาฝากไว้ให้อ่าน ก็อย่าถือสาว่า อาตมาเกี่ยวอะไรด้วยละ (เดี๋ยวอกุศลจิตจะเกิดนะจ๊ะ โยมจ๋า)

เอาละอาตมาพิมพ์มามากแล้ว(เริ่มเมื่อย+ง่วงแล้ว)

สุดท้ายนี้ขอให้ญาติโยมคนที่อ่านทุกท่านจงมีความสุขความเจริญทั้งในหน้าที่การงานและการดำรงชีวิต คิดหวังสิ่งหนึ่งประการใด อันเป็นไปโดยชอบ ประกอบด้วยคุณธรรม อันไม่เหลือวิสัยที่เรามนุษย์สามัญชนจะพึงได้จะพึงถึง ก็ขอสิ่งนั้น จงพลันสำเร็จ จงพลันสำเร็จ จงพลันสำเร็จ ทุกประการเทอญ ฯ ขอเจริญพร