ว่ามั๊ยครับ..ว่า

การศึกษาไทยอยู่ในภาวะตายซาก พายเรื่อในอ่าง

สอนให้เด็กคิดเป็น ทำเป็น แก้ปัญหาเป็น มาอย่างยาวนาน

ตั้งแต่หลักสูตรโน้น จนถึงหลักสูตรนี้ 2544

แต่เราก็ยังพูดวนซ้ำ อยู่อย่างนี้

อ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ คิดวิเคราะห์ไม่เป็น..

มาตรฐานที่โรงเรียนมักไม่ผ่านเกณฑ์ของ สมศ.

นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ

โรงเรียนมากมายอยู่ในภาวะเยี่ยงนี้

ส่วนโรงเรียนที่ผ่านการประเมินล่ะ...ดีแล้วหรือ?

ผอ.สทศ. บอกว่า"เกรดเฟ้อ" เกรด นร. 3-4 ปีที่ผ่านมา

บอกอย่างนั้น....

จะบังคับว่า ม.6 ต้องจบหลักสูตรด้วยเกรด 1.5

คุณภาพจะดีขึ้นหรือ?

ไม่ใช่ไม่มีความหวังอะไรกับการศึกษา

ตรงกันข้าม...จึงคิด จึงเฝ้าถามตัวเอง

ในสถานภาพครูคนหนึ่ง

หลายอย่างที่กล่าวมา...ค่อยสะสม และเชื่อ

ปัจจัยหลายอย่าง ฉุดรั้งความงอกงามไว้

ต่างคนต่างจุดประสงค์ ทั้งๆที่ทำเรื่องเดียวกัน

การศึกษา....

ใครก็พูดว่าเป็นสิ่งสำคัญ ต่อการพัฒนา

ทั้งชาติ เศรษฐกิจ สังคม การเมือง...จิปาถะ

อย่างไรเสีย...ครูต้องตั้งใจสอนนักเรียน

ให้คุ้มกับเงินที่ได้รับ อยู่แล้ว..