ชวนมองแง่บวกครับท่านอาจารย์ เขากำลังทดลองผิดก่อนเพื่อจะทำถูก แต่ก็ค่อนข้างกังวลว่าเมื่อไหร่จะทำให้บรรลุวัตถุประสงค์ที่แท้จริง (ขออนุญาตพาดพิงคำของหลวงพ่อชัยวุธครับ"กุหลาบแยกคำออกมาได้เป็น "กู" กับ "หลาบ" ที่สรุปความว่า ฉันเข็ดแล้ว ฉันไม่เอาอีกแล้ว ประมาณนี้หละครับ)
เมื่อไหร่เราจะเป็นตัวขอตัวเอง คิดรูปแบบของเราเอง เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ที่เรากำหนดเอง ไม่ใช่วัตถุประสงค์เทียม หากยิ่งนานวันวัตถุประสงค์เทียมครอบงำจนคิดว่าเป็นวัตถุประสงค์จริงจะยิ่งแย่ การแก้ไขก็คงจะยิ่งยาก ทุกวันนี้แค่พื้นฐานอ่านเขียนยังต้องแก้ไข แล้วจะพัฒนากันอย่างไรครับ น่าเป็นห่วงจริงๆครับ