มาอีกแล้วครับท่านอาจารย์….เป็นพระอญุ่ขบฉันง่ายมากครับรสชาติไม่ได้อยู่ที่อาหารแต่จิตใจมากกว่าที่ปรุงแต่ให้มันอร่อย..ถึงคนอาหารมาถวายอย่างดีเลิศถ้าจิตไม่ปรุงแต่ง  เปรี้ยวหวานมันเค็มก็ไม่เกิดขึ้น…ข้าน้อยก็คนมีกิเลศนี้แหละแต่กำลังฝึกจิตไล่ตามจิตให้ทันสักวันหนึ่ง..จะอาหารเสือหรืออะไรก็ตามสบายมากโดยเฉพาะภิกษุด้วยแล้วต้องขบฉันอย่าง…ยาปนมัตต์….อยู่ง่ายแบบท่านอาจารย์แหละดีแล้วมีไรฉันนั่น…เพราะภิกษุ  แปลว่า  ผู้เห็นภัยในวัฏฏสงสาร…ก็ต้องรู้ว่าการกินเป็นภัยอย่างหนึ่ง..หรือท่านอาจารย์ว่าไง..เอ้าขอคารวะหนึ่งจอก…