ชอบคติที่คุณ ศราวุธ เขียนมาจังเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจและคตินี้ค่ะ

"การยอมรับผิดเป็นสิ่งไม่เสียหาย ไม่เสียหน้า มันเป็นการเพิ่มมูลค่าให้คน"

คุณธนกร คงจะลำบากกว่าคนห้องแล็บแน่เลยค่ะ เพราะเป็นงานที่ต้องพบปะผู้ป่วยโดยตรง จะหน้าบึ้งหน้าบูดหน้าเหนื่อย ก็ทำลำบากนะคะ แต่ยังไงๆอ่านวรรคสุดท้ายก็อิ่มใจค่ะ รู้ว่าเราเป็นพวกเดียวกัน เป็นกำลังใจให้เช่นกันค่ะ