สวัสดีครับ ท่านอาจารย์  ขออนุญาตแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยครับ

         ในเรื่องของ "ความยากจน" และ "ศักดิ์ศรีของชาวนาต่ำกว่าโสเภณี" ผมมีมุมมองอย่างนี้ครับ

         ผมว่าต้นเหตุที่สำคัญอยู่ที่กระแสทุนนิยมอย่างที่ท่านอาจารย์ว่ามาแหละครับ  จึงทำให้ชาวนานั้นยากจน และมีศักดิ์ศรีต่ำกว่าโสเภณี  ที่นี้การที่จะต่อสู้กับ ทุนนิยม  ผมคิดดังนี้ครับ

       1. เราต้องปรับกระบวนทัศน์การพัฒนาที่มาจาก รากแก้ว  แห่งความเป็นไทยของเราเองครับ และ ความเป็นไทยของเราอยู่ที่ ความเป็นพุทธครับ

        2. เราต้องมีชุมชนที่เข้มแข็งในการต่อสู้

         ในข้อแรก  ผมว่าตอนนี้ สังคมไทย ความเป็นพุทธแทบไม่มีหลงเหลืออยู่เลยครับ  มีแต่ไสยศาสตร์ และ บริโภคนิยมเต็มบ้านเต็มเมือง

         ในข้อที่สอง ความเป็นชุมชน  ผมก็ว่าแทบจะไม่มีเลยนะครับ  เพราะเรามีการปกครองแบบรวมศูนย์ ถนนทุกสายมุ่งสู่กรุงเทพฯ  ความเป็นชุมชน  ความเป็นสังคม จึงถูกทำลายด้วยอำนาจนิยมและทุนนิยมหมดแล้วครับ

         เรามีชุมชนอยู่บ้าง   เรามีกระบวนทัศน์แบบพุทธอยู่บ้าง  แต่ก็น้อยมาก   

         ถ้าเราสามารถพัฒนาชุมชนและกระบวนทัศน์แบบพุทธขึ้นมาให้ขยายไปในวงกว้าง  ก็น่าจะทานทุนนิยมได้ครับ

         แต่ก็อย่างว่าแหละครับ  มันอาจจะเป็น "กรรม" ของประเทศก็ได้ครับ   ที่มโนกรรมของผู้คนส่วนใหญ่คิดแบบบริโภคนิยม

         มโนกรรมของแต่ละคนส่วนใหญ่ที่เป็นวัตถุนิยม จึงส่งผลให้ภาพรวมของประเทศ ต้องกลายเป็นประเทศทุนนิยม

        เวรกรรมจึงตกกับชาวนา

                                                     ขอบคุณครับ