ดีค่ะ เริ่มด้วยไม่โกรธในวันพระก่อน ต่อไปค่อยขยายเพิ่มวัน ฝึกไปทุกๆวัน และต้องหมั่นดูใจตัวเองด้วยว่าที่บอกว่าไม่โกรธ ไม่ได้แสดงอะไรออกมา เป็นการปล่อยวางเรื่อง ไม่เก็บมาเป็นเชื้ออารมณ์ปรุงแต่งต่อ คือกดข่มไว้หรือเปล่า ค่อยๆหมั่นดูไปนะคะ ไม่โกรธได้จริง จึงถือว่าเป็นผู้ชนะใจตนเอง

การไม่มีอารมณ์โกรธเลยนั้นยากมาก ดังนั้นการมีสติ รู้ตัวทันทีว่ามีความโกรธเกิดขึ้นในใจแล้วรีบทิ้งหรือ วางเสีย ไม่เก็บเอาไว้ น่าจะดีต่อสุขภาพจิตของตัวเองนะคะ

คิดถึงคุณครูอ้อยจัง ขอบคุณที่ฝากความคิดถึงไปให้แม้ตัวไปไม่ได้กับคณะที่ไปเยือนบ้านพี่ที่อยุธยาเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา พี่ยังไม่ได้ย้ายบ้านไปไหนนะคะ ว่างเมื่อไหร่แวะไปได้ทุกเมื่อค่ะ