เมตตาธรรมค้ำจุนโลก

สุขกับโศกเปลี่ยนแปรผัน

ธรรมหลักประกัน

หากยึดมั่นต้องหมั่นเพียร

เพียรพิจพินิจตรอง

ตัวเราต้องหมั่นเล่าเรียน

ปัญญาคือบังเหียน

สติเพี้ยนเพราะหลงทาง

มองตนก่อนคนอื่น

รู้ตัวตื่นอย่าเหินห่าง

จิตธรรมไม่อำพราง

จะเป็นกลางว่างและเบา