สวัสดีค่ะ  ฝากบทดอกสร้อย

 ห่วงเอ๋ยห่วงอะไรไม่เท่าห่วงใยในชีวิต

แม้คนลืมส่งใดได้สนิทยังคิดขึ้นได้เมื่อใกล้ตาย

   จากรำพึงในป่าช้า...ของพระยาอุปกิตศิลปสาร