ท่าน  15. พลเดช วรฉัตร 


<div class="content">

ดูเหมือนว่าทุกลมหายใจของนักการทูตท่านนี้จะอยู่ในอารมณ์ธรรมตลอด ซึ่งเป็นสิ่งประเสริฐโดยแท้

ผมนึกถึงการเข้าสมาธิและอารมณ์อยู่ในภวังค์แห่งการคุมจิตให้นิ่ง เสมือนน้ำที่นิ่ง นิ่ง แม้แต่แมลงเดินมาบนผิวน้ำก็ไม่สะเทือนแต่น้อย

การรักษาอารมณ์ให้อยู่แกนกลางย่อมเป็นสิ่งที่ยากยิ่งนัก แต่ไม่ยากสำหรับผู้แสวงหาความหลุดพ้น เพราะนั่นคือเป้าหมายแต่ไม่ยึดติด

โดยทั่วไปเมื่อแกนซีกขวาหรือซ้ายโดนลมกิเลสพัดมาเพียงวูบเดียวก็เอียงกะเท่เร่แล้ว  แกนซีกซ้ายเมื่อได้รับคำสรรเสริญก็อิ่มเอิบ ลิงโลด ยิ่งทยานอยากมากขึ้นไปอีกเพื่อต้องการเสพความอิ่มนั้นมากขึ้น

นี่เป็นปุถุชนที่มีจำนวนมากขึ้น และมากสุดๆในโลกบริโภคนิยม

ผมเป็นเพียงผู้เดินทางเช่นกัน แต่ยังดีที่เมื่อสติวูบวาบไปข้างใดๆแล้ว ก็ยังมีตัวเตือนอยู่เสมอ จิตยังไม่แก่กล้าดุจผาทิน แต่ก็ไม่ปลิวตะเลิดดังปุยนุ่น

หากคำกล่าวใดๆทำให้ท่านนักการทูตไม่สงบก็ขออภัยด้วย เพราะมิได้มีเจตนาอื่นใดนอกจากจะกล่าวอย่างปุถุชนคนเดินดินที่เห็นและรู้สึกนึกคิดอย่างนั้น

ชอบแกนกลางมากครับ..

</div>