สวัสดีครับคุณน้อง 11. คุณนายดอกเตอร์

<div class="content">

ภาพได้อารมณ์มากทุกภาพเลยค่ะ ชอบทุกภาพ ภาพน้องหมาบนบ้านนั้นทำให้รู้สึกว่าเขาคงรักและนับว่าน้องหมาก็เป็นสมาชิกครอบครัวด้วยกัน จะมาอยู่บนบ้านด้วยก็ได้ แม้ไม่หอม(คงไม่มีโอกาสอาบน้ำใส่แชมพูหอมถนอมขนให้นุ่ม)

เท่าที่พี่คลุกคลีกับชนบทมา โดยเฉพาะชนบทที่มีที่ตั้งหมู่บ้านติดภูเขา และมีวิถีชีวิตพึ่งพาป่านั้น น้องหมาเป็นหุ้นส่วนชีวิตชาวชนบทเลยหละ ที่ดงหลวงนะ.. เมื่อเจ้านายเรียกน้องหมามา และน้องหมาเห็นเจ้านายเอาย่ามห้อยบ้าละก็  เขารู้แล้วว่าเจ้านายจะเข้าป่า น้องหมา 2-3 ตัวจะกระดี้กระด้า...วิ่งนำหน้าเจ้านายเลย และทำทุกอย่างเพื่อเจ้านาย โดยมีค่าตอบแทนเพียงข้าวเหนียวก้อนเดียว และเป็นข้าวเหนียวที่ไม่มีเนื้อ หรือกับข้าวด้วย  ...นี่คือความสนิทสนมของชีวิตสองประเภทที่อยู่ร่วมกัน  ดังนั้นการที่เขาขึ้นมาบนบ้าน ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร..   

ชอบที่พี่บางทรายกล่าวถึงการเรียนรู้นอกห้องเรียนจริงๆ มันใช่เลยค่ะ

พี่นั่งมองแม่ลูกคู่นั้นแล้วชอบมาก นึกถึงการเรียนรู้ทางธรรมชาติและมันเป็นธรรมชาติ "เรียนแบบไม่ได้เรียน" พี่คิดอย่างนั้นครับ

</div>