สวัสดีครับ ท่านอาจารย์อาลัม

           คำว่า "บุคลาธิษฐาน"  ผมแปลง่ายๆ ว่าการกล่าวโดยเปรียบเทียบ โดยเปรียบเทียบกับส่งใดสิ่งหนึ่งครับ

           ส่วนคำว่า "สุญญตา" คำนี้ค่อนข้างเป็นนามธรรมมากครับ ชาวพุทธด้วยกันเองหลายคนก็ยังไม่ค่อยเข้าใจครับ  ผมขออนุญาตแปลตามความเข้าใจนะครับ ว่า สุญญตา  คือ สภาวะที่ไม่มีกิเลสตัณหา  ไม่มีความคิดชั่วร้าย   เป็นภาวะที่สงบ  เย็น  เรียกได้อีกอย่างว่า "จิตว่าง" ครับ จิตว่างในที่นี้ ไม่ใช่ว่างโดยไม่มีอะไรเลยนะครับ  ไม่ใช่ว่างโดยไม่คิด  แต่ว่างโดยปราศจากความคิดที่ไม่ดี  

          สุญญตา น่าจะเปรียบได้กับ ฮาวานัฟซุ ประเภท นัฟซูมุตมาอินฮะ  ส่วนภาวะที่ตรงข้ามกับสุญญตา  ก็น่าจะตรงกับ นัฟซูอัมมาเราะฮ

           คำว่าสุญญตา   จะเข้าใจให้ถ่องแท้  คงไม่อาจบรรยายได้ด้วยตัวอักษรครับ ต้องเข้าสู่ภาวะนั้นจริงๆ จึงเข้าใจได้    มีท่านผู้รู้ได้อธิบายว่าเหมือนเราไปยืนอยู่ชายหาด  ที่มีลมพัดเย็นๆ  สบายๆ  ตอนนั้นจิตใจเราจะปลอดโปร่ง ไม่คิดถึงอะไร  เป็นภาวะที่ "จิตว่าง" ครับ  เป็นภาวะที่เรียกว่า "สุญญตา"    แต่มันจะเป็นได้ชั่วพักชั่วครู่เท่านั้นเอง   พอกลับมาถึงบ้าน   ก็เข้าสู่ภาวะ "จิตไม่ว่าง" ตามปกติ

            ขอบคุณครับ