ขอบคุณพ่อหนานเป็นอย่างสูง

ชาวดอยมีทั้งข้อดีและข้อจำกัด จงเลือกจุดแข็งหรือข้อดีเอามาใช้ในการบริหารจัดการ หรือเชื่อมสัมพันธ์

เมื่อ 6-7 ปีที่ผ่านมามีเด็กสาวชาวลำปางชื่อครูเจี๊ยบมาบรรจุทำการสอนที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง เป็นชุมชนชาวกะเหรี่ยง โรงเรียนแห่งนี้ต้องเดินเท้าเข้าไปประมาณ 4 ชั่วโมง

ด้วยตวามหวังดี น้าชายซึ่งเป็นผอ.โรงเรียนอีกแห่งหนึ่งได้ดำเนินการขอย้ายให้หลานสาวกลับไปลำปางเพื่ออยู่ใกล้ชิดพ่อแม่ วันที่น้าชายเดินทางขึ้นไปรับ ด้วยความผูกพันที่ครูเจี๊ยบมีต่อเด็ก และเด็กมีต่อครูเจี๊ยบ ทั้งครูและศิษย์พากันหนีเข้าไปหลบอยู่ในป่าลึกในวันที่น้าชายไปรับ ต่างกอดกันร้องไห้ระงมอยู่ในป่าเป็นที่น่าเวทนาสำหรับผู้พบเห็น

ในที่สุดด้วยความห่วงแม่ จึงต้องจำยอมกลับลงมากับน้าชายด้วยหัวใจที่แหลกสลาย

เรื่องนี้ทำให้ผมมีความรู้สึก ถึงภาระหน้าที่การทำหน้าที่ของครู ครูที่ทำงานด้วยจิตวิญญาณคือครูที่อยู่ในใจของลูกศิษย์และชุมชน น้อยคนนักที่จะเข้าถึงภาวะดังกล่าว

ผมนำมาเล่าให้พ่อหนานฟังยามที่คิดถึงความหลังครับ

อาจารย์เก