ครูหนิงที่รัก  ป้าแดงที่เคารพ  ครูเสือ  ครูขจิต  ที่รักและเคารพ

เป็นบุญวาสนาอย่างสูงที่มีท่านประธานที่แสนดีและน่ารักมากๆ  อุตส่าห์หนีบเลขาหลวง  3  ต.ไปชมสิ่งมหัศจรรย์ของโลก  คงเป็นผลบุญจากการทำงานเบาหวานความดันโลหิตสูงนั่นล่ะ  ตื่นเต้น  มีความสุข  ใจดี  ดีใจ  จังๆ  คนที่ยังไม่เคยไปน่าจะไปนะคะ  คนที่ไปแล้วก็จะไม่ไปอีกค่ะ  บ้านเมืองเขาน่าเที่ยวแต่ไม่น่าอยู่  ต้นไม้เยอะ  เขาไม่ตัดแต่เผาเลย  ทรัพยากรมีมาก(ฟังไกด์เล่า)แต่สัมปทานให้ประเทศอื่น  เขาเพิ่งได้รับเอกราชเพียง 10 ปี สามารถพัฒนาประเทศได้ถึงระดับนี้ถือว่าสุดยอดจริง  นักท่องเที่ยวปีละ 2 ล้านคน  ออนซอนๆๆ  การเดินสะดวกแต่ไม่สบาย  ทางดินลูกรัง 136 กก.หัวสั่นหัวคลอนกันทั่วหน้า  แต่บอกได้เลยทริปนี้คุ้มค่า ติ๊กหมดตังค์ 160 บาท  ของฝากมีเพียงภาพประทับใจที่ทานประธานลงไว้ที่ blog ของท่านนั่นล่ะค่ะ ดูได้เลยนะคะ