สวัสดีครับอาจารย์

        บทความนี้เป็นตัวอย่างเรื่องการบูรณาการได้ดีเลยครับ บูรณาการใจนะครับ เพราะปัญหาการบูรณาการทั้งหลายเกิดจากการบูรณาการใจกันไม่ได้ครับ หากบูรณาการใจ ได้ ทุกอย่างก็จะไปได้ด้วยดี

        มีตัวอย่างหนึ่ง น่าสนใจเรื่องการทดลองบูรณาการ การมององค์รวม อย่างเราจะไปตลาด โดยออกจากบ้าน หากแผ่นหน้าของเรา อยู่ห่างจากพื้นดินเพียงหาเซนติเมตร เราคงไปตลาดไม่ถูกทางแน่ครับ โดยที่สายตามองอยู่ที่พื้นดิน  เปรียบเสมือนการทำกรวยเล็กๆ แล้วมองผ่านกรวยแล้วเดินส่องนำทางไปตลาด

        แต่หากเราถอยมายืนในมุมปกติ เราก็จะเห็นอย่างที่ อาจารย์ว่าครับ มองเห็นแคบๆ ก็ทำให้ใจคนเราแคบ มองแบบกว้างๆ ใจคนก็จะกว้าง เมื่อใจกว้าง ก็เปิดรับหลายๆ อย่างเข้าสู่ใจ การบูรณาการใจก็เกิด คุณค่าแบบองค์รวมก็เกิดครับ

        ขอบคุณมากครับผม สำหรับตัวอย่าง และินิทานแม่ปูครับผม