ผมเห็นด้วยกับ คุณบวรมากครับ มันเป็นความจริงของความพิการของโครงสร้างการจัดการศึกษาของประเทศไทยมานานแล้ว ปัญหามันเกิดขึ้นมาตั้งแต่ระดับเด็กประถมที่ไม่มีกระบวนการจัดการเรียนรู้ ที่ให้เด็กได้คิดได้พูด ได้วิพากษ์ วิจารณ์ จากความคิด ความเห็นของตัวเขาเอง ง่าย ๆ คือ เราต้องให้เขามีพื้นที่ใช้สอยทางปัญญา ทางความคิด เราต้องฟังเขาให้มาก  ถ้าคนไทยถูกฝึกอย่างนี้มาต่อเนื่องทุกระดับ คงจะมีเวทีการเรียนรู้ที่งดงาม ในเมื่อนั้นการศึกษาก็จะเป็นศิริมงคลกับคนเรียนและคนสอนครับ

                                                          ครูดง