ผมเรียนจบช้านะครับ เรียนไปทำงานไป หลักสูตรเขาสี่ปี ผมเรียนซะหกปี ฮ่าๆๆๆ

แต่มีบางวิชาที่ผมสนิทสนมกับอาจารย์ สนุกกับวิชาที่อาจารย์สอน สนุกกับจ๊อบที่ไปขออาจารย์มาทำ ทุกวันนี้ยังนึกกราบอาจารย์ในใจทุกครั้งที่ได้ใช้วิชาที่อาจารย์สอนมา

ลูกชาย ก็จะให้เขาเข้าโรงเรียนตามปกติ แต่ให้เขาไปเอาสังคม ได้รู้จักการใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่น รู้จักความแตกต่างของมนุษย์ ชอบหรือไม่ชอบเขาก็จะต้องอยู่ร่วมในสังคม และไม่จำเป็นต้องไหลไปตามมัน เรียนจบอะไร เมื่อไหร่ แล้วแต่เขา

แต่เราจะใช้เวลาที่เขาอยู่กับเราสอนเขาให้รู้จักกับตัวของเขาเอง ให้เขารู้ว่าเขาชอบอะไร ถนัดอะไรที่สุด ชนิดที่เกิดมาเพื่อทำอะไร

เพื่อนผมเคยถามว่า แล้วโตขึ้นเขาจะทำงานอะไร ถ้าเกิดไปๆมาๆเขาไม่มีวุฒิอะไรติดตัว ผมตอบไปว่า ถ้าเด็กคนนั้นทำงานที่ตัวเขารักและทุ่มเทอย่างมีความสุขมาตั้งแต่ยังเรียน ถึงเวลานั้นคนก็จะรู้จักเขาโดยไม่ต้องถามถึงวุฒิหรอก เพราะแต่เดิมวัตถุประสงค์ของวุฒิการศึกษาก็คือรับรองว่ามีความรู้สำหรับงานอยู่แล้ว เหมือนที่พ่อเขาเป็นนั่นแหละ ทุกวันนี้ยังไม่ได้ไปรับใบปริญญา (วศ.บ.) ใบ Transcript ก็ใช้ครั้งเดียวตอนสมัครงานครั้งแรก ตอนนี้เข้ากรุไปแล้ว

ครับ ผมใช้วิธี Bottom up