บทสวดนี้ หลวงพี่นิรามิสา เป็นผู้อ่านคำแปลให้  ก่อนที่คณะนักบวชหมู่บ้านพลัม จะเริ่มสวดเป็นภาษาอังกฤษที่วิหารวัดสวนดอก ในวันที่หลวงปู่ติชมีปาฐกถาธรรมวันแรกที่เชียงใหม่ ค่ะ 

และด้วยบรรยากาศ  ของการมีพระเถรวาทมากมายนั่งอยู่ในวิหารวัด และมีคณะนักบวชจากหมู่บ้านพลัมอีก 80 กว่ารูป  แถมมีบรรดาอุบาสก และอุบาสิกานานาชาตินั่งอยู่ที่นั่นด้วย   ทำให้วันนั้นถึงกับน้ำตาซึมด้วยความปลื้มปิติในความหมายของบทสวดนี้   และนึกขอบคุณ ครูบาอาจารย์ และกัลยาณมิตรทั้งหลาย     ที่ช่วยแนะนำสั่งสอนให้รู้จักพุทธศาสนาที่แท้จริง