สวัสดีครับครูเอ
"สักวา...ดาวจรเข้...ขึ้นเหหก
ศรีษะตก...หันหาง...ขึ้นกลางหาว"
ฉันใดก็ฉันนั้น....มันต้องมีสองขั้วเสมอครับ...
ต้องทัมใจครับ...เมื่อก่อนซองละบาท...กินหายทุกโรค
ชอบขนาด...ตำน้ำพริก...ยังต้องใส่เลย
(มันจะเกี่ยวกันซักเรื่องมั้ยเนี่ยครูเอ...อิอิ)
งง.....งง....ก็ครูเอเพิ่งออกจากค่ายเสือมานะซิครับ
วันจันทร์ยิ้งแฉ่งครับ