ขอบพระคุณค่ะพี่ส้ม

หนิงดีใจที่ blog นี้ได้เกิดประโยชน์และได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้บ้างนะคะ   ที่จริงคนทำงานการจัดการศึกษาของผู้พิการมีไม่น้อยหรอกค่ะ  หลายๆท่านทำเยอะกว่าและหนักกว่าหนิงมากค่ะ  หนิงแค่หางอึ่ง (หรือหมูหว่า...)  แต่ศาสตร์และศิลป์ด้านการจัดการศึกษาผู้พิการนี้  ไม่ค่อยมีใครมาเขียน blog ที่นี่กันค่ะ 

เลยบางทีทำให้  คนในวงกว้างไม่ค่อยรู้ว่าคนพิการเรียนหนังสือกันอย่างไร  ต้องการความช่วยเหลืออย่างไร แค่ไหน   จะรู้กันแค่วงในบางกลุ่มเท่านั้น

หนิงเองถ้าเรื่องการศึกษาพิเศษ ก็คงไม่ค่อยสันทัดนัก  เรื่องการพัฒนาทักษะอื่นๆ ก็คงไม่เป็นเรื่องเป็นราว   แต่ถ้าเทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกทางการศึกษาของคนมองไม่เห็นนี่  มั่นใจค่ะ  อิอิ