ฟังที่เ่ล่ามาแล้ว ผมนึกถึงบทความที่เคยอ่านได้เรื่องหนึ่ง
เขามองแง่ร้ายว่า คนส่วนใหญ่จะไม่เรียนรู้ เพราะการเรียนรู้นั้นมี
ความอึดอัดใจในการเรียนรู้ (Learning Anxiety) ที่เกิดจาก การ
เปลี่ยนวิธีทำงาน ความไม่แน่ใจว่าวิธีใหม่จะสำเร็จ ความกลัว ฯลฯ
ดังนั้น ในสภาวะปกติ คนมักจะทำอะไรไปในแบบเดิมๆ อย่างที่เคยทำมา
เรียกว่า เรียนรู้ทำไมอยู่เฉยๆ สบายกว่า

คนจะเริ่มหันมาเรียนรู้ ก็ต่อเมื่อ "มีวิกฤต" คือเหตุการณ์ที่กระทบกระเทือน
ต่อความอยู่รอด เป็นความอึดอัดใจว่าจะไม่รอด (Survival Anxiety)
กังวลว่า พอวิกฤษมา ฉันคงตายแน่ เมื่อใดที่ Survival Anxiety มากกว่า
Learning Anxiety คนก็จะเริ่มเรียนรู้ เพราะเรียนแล้วแก้ปัญหาได้
แม้จะทุกข์ระหว่างเรียนบ้าง ก็ยอมทน เรียกว่า Learn or Die ก็จะ learn

ผมไม่ได้เห็นด้วยกับทฤษฏีนี้ทั้งหมด แต่ฟังแล้วก็พอมีเหตุผลดี
ลึกๆ ผมยังเชื่อว่า คนเรามีเมล็ดพันธุ์แห่งการเีรียนรู้ คือมีความสงสัย ใฝ่รู้อยู่
มีมากน้อยไม่เท่ากัน คนบางกลุ่มจึงชอบเรียนรู้มาก บางกลุ่มมีน้อยก็ไม่ชอบ
เรียนรู้เท่าไหร่ ไม่ใช่ว่าทุกคนจะเฉื่อยเฉยไปซะหมด