หวัดดียามเช้า คุณ  Coffee mania 

ขอบคุณมากนะครับสำหรับการร่วมแสดงความคิดเห็น

เรืองของ harm reduction  กับ harm mininisation  ก็มีแนวคิดแบบเดียวกันครับผม  ก็คือ  ทำการสอนผุ้เสพให้เสพอย่า่งปลอดภัย  และป้องกันผลข้างเคียง   โดยหน่วยงานเกี่ยวข้อง จะทำงานเชิงรุกในการสอนผู้เสพ และตรวจร่างกายประจำปี  ขณะเดียวกันก็จัดเตรียมอุปกรณ์ต่าง ตามจุดที่คนไปเสพ  เช่น ห้องน้ำ  ศุนย์การค้า โรงแรม เป็นต้น  เพื่อป้องกันปัญหาการใช้เข็มซ้ำ  หรือ เกิดอาการช๊อคจนแก้ไม่ทัน 

ถามว่าเหมาะไหม สำหรับเมืองไทย

คิดว่าในตอนนี้ก็คงยังไม่เหมาะ  เพราะ ทัศนคติของบุคลากรต่อผู้เสพจึงทำให้เกิดความลำเอียงที่จะดูแล  ตลอดจนสังคมไทยที่บอกว่าเป็นเมืองพุทธจึงมีการตัดสินผู้เสพด้วยมุมมอง ศิลธรรม  ดังนั้นการทำแบบนี้เท่ากับส่งเสริมให้คนผิดศิลข้อห้า   อีกทั้งระบบเกือหนุนต่า่งๆ คิดว่าไม่เพียงพอสำหรับผู้เสพ (อันเป็นคนกลุ่มน้อย)  ทรัพยากรเกื้อหนุนจึงถูกจัดให้กับปัญหาอื่นที่มีขนาดและความรุนแรงมากกว่า

ส่วนในเรืองของ การทำสงครามกับยาเสพติด  อันนี้จะเห็นว่า ไม่สามารถแก้ปัญหาได้จริง  เพราะมันก่อให้เกิดวงจรปัญหาอื่นๆ ตามมามากมาย   ตลอดจนเป็นปัญหา "ปากว่า ตาขยิบ"  จึงคิดว่า สักวันก็จะเลือนหายไปเอง

ในอนาคต   การแก้ปัญหาจึงต้อง  มีการแก้ปัญหาในเชิงบูรณาการ และมีลักษณะของ   Friendly management มากกว่านี้ครับ

เพราะจะว่ามี   มีคนใช้ยาเสพติดอีกมากมาย ที่เขาทำประโยชน์และสิ่งดีๆ ให้กับสังคม  เพียงแต่การเสพยา เป้นความนิยมส่วนบุคคล