แต่ที่เคยเห็นเขารอน ก็ไม่ได้มากมายอะไรนะคะ

เป็นเกล็ดเล็กๆ นานๆจะเห็นเป็นก้อนเล็กๆ

แต่พวกผู้หญิงก็มีงานทำขึ้น

ทำไม เขาไม่หาอะไรทำ นอกจากนี้ล่ะคะ

เป็นคำถามที่ผมตั้งประเด็นไว้ และทีมงานผมต้องนำเสนอเขาด้วยครับ ที่ตั้งหมู่บ้านมีข้อจำกัดในการใช้การคมนาคมต่างๆ ไป มาลำบาก หากไปทางเรือค่าจ้างก็แพงมาก ชาวบ้านธรรมดาจะไปๆมาๆได้ไม่บ่อยนักครับ

รัฐมีข้อจำกัดในการเข้าไปส่งเสริมอาชีพต่างๆ ซึ่งห่างชั้นจากบ้านเรามาก  เห็นใจเขาครับ เพราะตัวรัฐบาลเองก็มีข้อจำกัดมาก เงินงบประมาณก็มีไม่มาก ตัวข้าราชการเองก็ยากจน ต่างมุ่งหาความอยู่รอดของตัวเองมากเหมือนกันครับ

ผมมิได้มองเขาไม่ดีนะครับ แต่ข้อเท็จจริงที่พบ ยกตัวอย่าง  หากมีฝรั่งมาเมืองไทยเพื่อมาช่วยแนะนำการทำงานต่างและติดต่อข้าราชการเพื่อไปดูงานที่ชนบทสักแห่งสองแห่ง หัวหน้าหน่วยงานก็คงจะมอบหมายให้ใครสักคนที่เหมาะสมนำพาไปโดยให้บริการทุกอย่าง เช่น เอารถสำนักงานพาไป เอาคนที่พูดภาษาต่างประเทศชาติให้ไปช่วยอธิบาย  และอาจจะทำสำเนาข้อมูลชุมชนนั้นๆให้ไปด้วย 

ท่านพี่ใหญ่ครับ ที่นั่นตรงข้ามครับ ใครที่ถูกเจ้านายมอบหมายให้ไปก็ต้องจ่ายเบี้ยเลี้ยงให้ ซึ่งแพงมากครับ 50 เหรียญต่อวัน ไม่ให้ไม่ได้เพราะเขาบอกว่าไม่ว่าใครมาก็ต้องคิดอัตรานี้  หากเราต้องการข้อมูลก็ต้องจ่ายค่าข้อมูลอีก มากพอสมควร....แรกๆผมผิดหวังว่าทำไมถึงเอาแต่เงิน เงิน เงิน...นี่เรามาช่วยนะครับ...  แต่ก็พยายามเข้าใจ ถึงความยากจนของเขาครับ

ด้วยข้อจำกัดต่างๆของรัฐบาล ของที่ตั้งชุมชน และอื่นๆ สตรี หรือประชาชนจึงไม่มีการส่งเสริมอาชีพอื่นๆ  จึงเป็นหน้าที่ทางฝ่ายส่งเสริมอาชีพจะต้องศึกษาศักยภาพและนำเสนออาชีพเสริมต่างๆให้สอดคล้องกับเงื่อนไขของเขาครับ ผมมีส่วนบ้างนิดหน่อยครับ ท่านพี่ใหญ่ครับ