สวัสดีครับท่านครูบา P 2. ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

 

ขนาดของเศษทองที่ผมเห็น เล็กนิดเดียวถ้าไม่สังเกตจริงๆก็ไม่เห็น และหากไม่ใช่ผู้คุ้นเคยจริงๆก็จะไม่รู้ว่านั่นคือทอง เพราะมันก็คล้ายๆ เหมือนๆกับเศษเปลือกหอยเล็กๆ และอื่นๆ  คนโบราณหรือคนลาวที่มีอาชีพนี้เก่งจริงๆ แยกแยะได้ออก

ขนาดใหญ่สุดที่ผมสอมถามมาว่าเท่าขนาดหัวไม้ขีดไฟครับ ซึ่งนานๆจะพบสักที

จริงครับดีกว่าอยู่บ้านเฉยๆ  ทราบว่าช่วงเดือนกุมภาพันธ์พออากาศอุ่นขึ้น จะมีชาวบ้านลงร่อยทองกันมากกว่าช่วงที่ผมไป อาจเพราะอากาศหนาวนะครับ

อดทนจริงๆครับทั้งวัน เช้าจรดเย็น  และ 2-3 วันได้ 1 หุน ก็ขนาดเมล็กถั่วเหลืองครับ  ผมกะจะตามไปดูจุดรับซื้อ แต่ไม่มีเวลา หากมีโอกาศในช่วงฤดูแล้งน่าจะไปอีกสักครั้งครับ