สวัสดีครับพี่แอม….แบรรรรรร
ดอกไม้ทะเล

"การขอโทษเป็นเครื่องแสดงถึงความมี อารยะของบุคคลผู้กระทำการดังกล่าว  เพราะแสดงให้เห็นถึงความรู้ผิดรู้ชอบในมโนธรรมสำนึกของเขา  เป็นมโนธรรมสำนึกที่บอกเขาว่าความถูกต้องเป็นสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าอำนาจ"

คิดถึงเช่นกันครับ และต้องขอโทษด้วยนะครับที่ตอบช้ามากๆ เมื่อวานแว้บไปดูที่บันทึกของพี่  สังเกตเห็นมีบันทึกเพิ่มมาอีกสามบันทึก รู้สึกงงเล็กน้อย เพราะธรรมดาถึงผมไม่ได้เขียนแต่จะเฝ้าดูว่าพี่จะเขียนเพิ่มหรือไม่ แต่ไม่ยักกะเห็น มาเห็นเอาเมื่อวาน แล้วค่อยไปร่วมวงไพบูลย์พูนสุขนะครับ (อูย เขียนถูกไหมครับคุนคู)

การขอโทษนั้นดูเหมือนง่ายที่จะเอ่ย  แต่เอาเข้าจริงแล้วนั้นยากนะครับ  และการขอโทษแต่ละครั้งนั้นเราก็ต้องคิดด้วย ใช่ว่ายิ่งขอโทษบ่อยๆ ถี่ๆ แล้วจะหมายความว่าเราเป็นคนรู้ผิดรู้ชอบอย่างเดียว

ผมว่าขอโทษบ่อยเกินไป หรือผิดกาละเทศะ ก็ไม่ควรเช่นกัน  ทุกอย่างก็มีทั้งคุณและโทษ ใช้ผิดที่ผิดทางก็อาจเป็นผลร้ายเช่นกัน...ว่าไหมครับ

In matters of conscience, the law of majority has no place. 
ในเรื่องของมโนธรรมแล้ว  ไม่มีที่สำหรับกฎเสียงข้างมาก

ท่านมหาตมะคานธีท่านกล่าวได้ลึกซึ่งจริงๆ นะครับ ขอบคุณนะครับที่แปลให้ ที่ลึกซึ่งก็ตอนแปลเป็นไทยนี่แหละครับ ถ้าไม่แปลผมว่าท่านพูดไม่ลึกซึ้งเท่าไหร่ครับ แหะๆ

...ผมว่าพี่สายตายาวแน่ๆ ครับ ใครว่าประตูครับล่ะครับ  นี่มันประตูรั้วหลังบ้านครับ คุณเบิร์ดสตาร์ทรถรออยู่นานแล้วครับ (พอดีรถจอดทิ้งไว้นานไม่ได้ รออะไหล่จากต่างประเทศอยู่ครับ เดี๋ยวหาย 5555)  ไปขึ้นรถก่อนล่ะครับ

สวัสดีครับ