สวัสดีค่ะอาจารย์

อ่านบันทึกนี้ ขอมีความเห็น 2 ประการค่ะ

1.เรื่องนี้ ส่วนตัวหน่อยค่ะ  คือตอนนี้ กำลังต่อสู้กับใจตัวเอง เรื่อง ความมีจิตใหญ่อยู่ในบางเรื่อง เมื่ออ่านแล้ว ได้กำลังใจค่ะ จริงๆ ตัวเองก็ใจกว้างอยู่แล้ว( คิดเอาเองว่า ...เป็นเช่นนั้น)

ตอนนี้ ยิ่งต้องกว้างกว่าเดิม เยอะๆๆ เพราะ มีคนอื่น เขาลำบากกว่ารา ต้องการ ความ ช่วยเหลือจากเรา แบบ อีกเป็นเวลานาน....
 
กำลังฮึดสู้ กับใจตัวเอง ค่ะ.....เพราะ มันเป็นอะไร ที่เรากำลังสู้กับ ความรู้สึกว่า คนอื่นกำลังเบียดเบียนเรา  ทำไมเราต้องเป็นฝ่าย ให้ อยู่ตลอดเวลา
แต่ พยายาม ย้ำกับตัวเองว่า ผู้ให้ ดีกว่า ผู้รับนะ
 ขอบคุณอาจารย์มากๆค่ะ ตัดสินใจได้แล้วค่ะว่า จะเป็นผู้ให้ต่อไป  เพราะประโยคนี้ ของอาจารย์ค่ะ....

การรับผิดชอบดูแลผู้ที่อ่อนแอ เป็นวิวัฒนาการของ "จิตใหญ่" ทีกลายเป็นมนุษย์ในที่สุด 


2.  จริงๆ ในภาพรวม คนไทย ก็มีจิตใหญ่พอควรนะคะ ตามฐานะของเรา
 พลังน้ำใจในคราวซึนามิไงคะ

เราได้รับการ แซ่ซ้องว่า เป็นชาติที่มีพลังน้ำใจเป็นเลิศกว่าพลังอื่นๆ

แต่คงมี ที่นักศึกษาที่จบออกมาแล้ว มีความรัก  จิตเมตตา น้อยกว่าที่ควร แต่ ไม่เข้าใจ ว่า ตอนนี้ ถึงขั้นวิกฤติแล้วหรือคะ 

ความเห็นส่วนตัวคือ....เราเป็นชาติ ที่มีพลังน้ำใจก็จริง แต่ เรายังขาดการรับรู้ความทุกข์ยากของเพื่อนมนุษย์ที่มีอยู่ให้เป็นปกติวิสัย ไม่ใช่ วิกฤติที พลังน้ำใจก็มีทีหนึ่ง แล้วดับวูบไป