lสวัสดีครับขอแสดงความคิดเห็นด้วยคน  ผมเห็นด้วยกับท่านและขอเพิ่มเติมดังนี้  เริ่มจากพื้นฐานแพทย์แผนไทยที่เปิดให้ศึกษาจากตำราหรือการมอบตัวศิษย์ซึ่งคนที่ศึกษาจริง ๆ ต้องมีความสนใจเป็นอย่างมากแต่ปัจจุบันคนที่มาศึกษาส่วนใหญ่จะมีธุรกิจทางด้านนี้หรือบรรพบุรุษมีอาชีพการมาศึกษาก็เพื่อต้องการได้ใบประกอบโรคศิลปะเพื่อให้ถูกกฏหมายหรือเพิ่มศักยภาพในการดำเนินการอันเป็นผลดีต่อธุรกิจ  ผมศึกษาเภสัชกรรมไทยมาแล้วทราบดีเพราะเพื่อนหลายคนไม่ดูตำราสอบเลยต้องการแต่สูตรยาที่อาจารย์บอก เมื่ออาจารย์ให้สูตรยาจะตั้งใจและสอบถามกันเป็นพิเศษ  แต่ถ้าเป็นวิชาการจะไม่ค่อยตั้งใจบางคนไม่ค่อยมาเรียนแต่แวบไปเรียนปริญญาอื่น  แล้วอย่างนี้แพทย์แผนไทยจะมีรากฐานที่แข็งแกร่งอย่างไร  บางคนป่วยจึงมาเรียนเพื่อรักษาตัวซึ่งก็ไม่ใช่ความผิด  ส่วนคนที่ต้องการทางลัดพยายามหาชี๊ตเพื่อสอบโดยไม่อ่านตำราถึงสอบได้ก็ไม่มีคุณภาพ  เพื่อนหลายคนก็ตั้งใจเรียนเพื่อเอาความรู้จะไปประกอบอาชีพหรือไม่ก็น่าสรรเสริญ  จรรยาเภสัชหรือจรรยาแพทย์แผนไทยยากที่จะปฏิบัติเพราะเป็นเรื่องเกี่ยวกับธุรกิจไปหมด  นอกจากนี้แพทยืแผนไทยถูกครอบงำโดยแพทย์แผนปัจจุบันและเภสัชกรแผนปัจจุบันสังเกตุได้จากการออกกฏหมาย ระเบียบต่าง ๆ เอื้ออำนวยต่อพวกเขาทั้งนั้นและปัจจุบันบุคคลเหล่านี้หันมาศึกษาและสอบแพทย์แผนไทยทั้งสิ้น บางที่มีบริษัทข้ามชาติส่งคนมาศึกษาเพราะผลประโยชน์นับหมื่นล้านบาท  จึงยากที่เราจะมีสภาวิชาชีพเป็นของตนเองนอกจากต้องใข้กำลังภายใน  ในการสอบใบประกอบโรคศิลปะข้อสอบไม่มาตรฐานและมีการร้องเรียนประท้วงกันทุกครั้ง  ทางหน่วยงานรับผิดชอบก็กลัวจึงยอมตามหลายครั้งแล้วจะหามาตรฐานได้อย่างไร  จึงหวังว่าคนที่มีคุณภาพจริง ๆ ต้องช่วยกันโดยไม่หวังผลประโยชน์ทางธุรกิจก็ได้แต่รอครับ