ดีใจจังที่ได้เจอ ดร.กะปุ๋มคนสวย
ไร้นามห่างหายไปเป็นระยะๆ เพื่อไปล้างใจของตัวเอง อายุมากขึ้นใจก็เหมือนตะแกรงร่อนที่ใช้งานมามาก ย่อมมีฝุ่นมีตะกรันติดได้ง่าย ไม่ชำละบ้างอาจจะอุดตันหม่นมัวต่อไปเจออะไรก็อาจจะร่อนทุกข์ทิ้งไม่ทันการณ์
พอใจโล่งว่างก็กลับมาแวะแถวๆนี้ เห็นความหนักอึ้งของใจคนอีกไม่น้อย
- ทั้งคนที่หนักเพราะแบกภาพลักษณ์ที่สร้างขึ้น
- หนักเพราะตัวความคิดว่าสิ่งที่ทำนั้นถูกต้องดีแล้วจนไม่ได้มองว่าความคิดว่าดีแล้วนั้นขึ้นกับกาล ชั่วหายใจเข้าออก ความคิดว่าดีแล้วนั้นอาจจะยังไม่ดีกับอีกวินาทีข้างหน้า
- หนักเพราะมัวไปแบกพฤติกรรมคนอื่นว่าจะต้องมาทำได้เสมอตัว
- หนักเพราะมัวไปคิดแทนคนอื่นว่าที่ทำอะไรๆนั้นทำเพราะอะไรๆ
ไร้นามก็ปรารภไปตามประสา อาจจะไม่ถูกต้องตามความคิดของใคร แต่ไร้นามก้ไม่นำมาแบกให้ยุ่งยาก
ในความเป็นกัลยาณมิตร สุดท้ายคือปล่อยวางและให้โอกาสเพื่อนร่วมทุกข์ได้เรียนรู้ความเติบโตของจิตวิญญาณของเขาเอง
ใช่ไหม ดร.กะปุ๋ม