- สวัสดีครับคุณหมออ๋อครับ
- ไม่เป็นไรครับเว้าลาวขอนแก่นบ่ได้เป็นเรื่องธรรมดา
- แม้แต่คนเกิดขอนแก่นเว้าบ่ได้ก็มี
- จากข้อมูลก็ทราบว่าหมออ๋ออยู่จริง และจำขอนแก่นได้จริง น่าดีใจครับ
- ส่วนที่คุณหมอเรียกว่า "รำ" ต่าง ๆ นั้นในภาษาอีสาน/ลาวเรียกว่า "ลำ" แปลว่าการขับลำ การร้อง เช่น ลำเพลิน ลำซิ่ง ลำวาดขอนแก่น ลำวาดกาฬสินธุ์ หมายถึประเภทการร้องวาด(ทำนอง) นั้น ๆ
- ส่วนการออกท่าฟ้อน เซิ้ง เป็นภาษาไทยกลางว่า "รำ"
- สรุปว่า "รำ" (ภาษากลาง) แปลว่า ฟ้อน เซิ้ง ส่วน "ลำ" (ถิ่นอีสาน) แปลว่า ขับลำนำ ศิลปะการร้องตามทำนองถิ่นต่าง ๆ
- ขอบคุณมากครับ