สวัสดีค่ะคุณครูเอ

บทความนี้เกิดขึ้นเพราะการสนทนากับอ.ศิริศักดิ์ค่ะ  เหมือนตัวเองก็ถูกสอนมาอีกที แ้ล้วนำมาถ่ายทอดต่อน่ะค่ะ

เป็นกำลังใจให้คุณครูผลิต เด็กเก่ง เป็น เด็กดี ที่น่ารักสำหรับเราทุกคนต่อไปนะคะ ^ ^ ต้องมีคุณครูที่ช่วยกันคิดช่วยกันทำเยอะๆ ความหวังที่จะสร้างเด็กๆ ที่น่ารักจึงจะเป็นผลได้ค่ะ

ขอบคุณที่แวะมาให้ข้อคิดเห็นนะคะ

สวัสดีค่ะป้าแดง 

เห็นด้วยเลยค่ะ ว่าพ่ิอแม่สามารถทำร้ายลูกโดยไม่รู้ตัวได้.. เพราะพ่อแม่บางคนเองก็เคยเป็นเด็กที่โตมาในสังคมที่สอนกันมาผิดๆ มาก่อน..  บางคนก็เคยอยู่ในสภาวะขาดแคลนและถูกเอารัดเอาเปรียบมาบ้าง ทำให้เมื่อมีโอกาสก็จะตักตวง กอบโกยให้มากที่สุด และยึดเอาวัตถุเป็นหลัก (เพราะเขามีแต่ประสบการณ์แบบนี้)  ทั้งน่าเห็นใจและน่าเป็นห่วงสังคมไทยมากๆ เลยค่ะ  ก็เลยเอาขึ้นมาเขียนให้เห็นชัดๆ ว่า ถ้ามีแต่ความต้องการ แต่ไม่เคยมีน้ำใจให้ใคร...   พอของ(วัตถุ)น้อย.. แต่ความต้องการมาก ก็ยิ่งแก่งแย่งกันไปใหญ่...   น่าสงสารกันไปหมดค่ะ

ต้องช่วยกันให้ (ในบทบาทหน้าที่และบริบทของเราเอง)..เป็นตัวอย่างให้กับทั้งเด็กและผู้ใหญ่ในสังคมค่ะ...  ^ ^