สวัสดีครับคุณมิตร

        สบายดีนะครับผม คิดถึงนะครับผม  ขอบคุณมากๆ เลยนะครับ ที่มาช่วยกันต่อเติมประสบการณ์ครับ เล่าสู่กันอ่านครับ

        เรื่องเหยื่อ หรือการเป็นเหยื่อ หรือผู้ล่า นี่น่าสนใจนะครับ มันเป็นโอกาสในการครอบครองอีกฝ่ายหนึ่งในยามที่อีกฝ่ายอ่อนกำลัง แต่ในขณะเดียวเื่มื่อเหยื่อลดปริมาณลง ตัวเองก็จะกัดกินกันเอง แ่ก่งแย่งกันเองจนในที่สุดก็ล้มตายกันต่อ และเหยื่อที่อ่อนแออยู่ก็กลับมีพลังในการแพร่พันธุ์กันต่อไป เป็นวงจรกรรม ตามธรรมชาติและหลักของความสมดุลครับ ประมาณว่า  T who T it. หรือแปลเป็นไทยคือ ทีใครทีมันนั่นเอง เราเห็นตัวอย่างกันเยอะครับในทุกๆ ด้านเลยครับ

        สำหรับเรื่อไอคงไอคิว ไอเจ ไอแจ็ค อะไรนั่น แค่เครื่องวัดเท่่านั้นครับ แล้ววัดได้แค่ส่วนหนึ่งเท่านั้นครับ ไ่ม่ได้จะสรุปว่าคนนี้เป็นอย่างนั้นเสมอไปครับ อยู่ที่ว่าข้อสอบที่เอามาวัดนั้นมันตรงกับที่เรารู้และคิดได้แค่ไหนนะครับ เหมือนๆ กับข้อสอบสอบเข้าอะไรต่างๆ นั่นหล่ะครับ ไม่ได้พิสูจน์อะไรมากหรอกครับ แค่วัดว่าเวลานั้น ใครพร้อมจากการมีวงจรรู้ตรงและสอดรับกับตัวข้อสอบนั้น ในเวลาั้นั้นๆ แค่นั้นเองครับ สรุปไม่ได้ว่าใครเหนือใคร เพราะยังมีคลังในส่วนอื่นที่ไม่ได้เอามาวัดอีกมากมายครับ

          เหมือนเราไล่เด็กที่ได้เกรดเฉลี่ย 1.99 ออกจากมหาวิทยาลัยในขณะที่คนที่ีมีคะแนน 2.00 ผ่านและเรียนต่อไปนะครับ แต่คนที่ 1.99 ก็ต้องไปหาแนวทางอื่น จะสรุปไม่ได้หรอกครับ ว่าคนนี้โง่โดนไล่ออกครับ

        ขอบคุณมากๆ นะครับ คนเราก็พยายามแปลงนามให้เป็นรูปครับ เพื่อจะจับต้อง คลำ นอนกอดกัน ติดไว้หัวนอน ข้างฝากบ้านกันครับ นี่หล่ะหนอ...ธรรมชาติ

โชคดีนะครับผม