บันทึกนี้จัดเป็นบทสำรวจสถานการณ์ด้านข้อเท็จจริงได้ค่ะ

และอยากตั้งชื่อบันทึกนี้ว่า "ทราบไหมคะว่า ร้านอินเทอร์เน็ตเป็นพื้นที่เรียนรู้สำหรับเด็กจำนวน ๒๐๐,๐๐๐ คนในแต่ละชั่วโมง"

ดังนั้น ถ้ามีแต่สิ่งดีในพื้นที่นี้ เด็กก็จะถูกหล่อหลอมด้วยสิ่งดี

แต่ถ้ามีแต่สิ่งไม่ดีในพื้นที่นี้ เด็กก็จะถูกหล่อหลอมด้วยสิ่งไม่ดี

ไม่สงสัยที่รัฐไทยไม่อาจนิ่งเฉยต่อข้อเท็จจริงนี้

แต่รัฐไทยควรจะทำเช่นไรในสถานการณ์นี้ ?

การกระทำของรัฐไทยที่ผ่านมาถูกต้องไหม ?

อี๋สำรวจต่อไปนะคะ แล้วค่อยวิเคราะห์