ปกติไม่ค่อยจะได้ไปเที่ยวที่ไหนค่ะ  แต่ภาพจากการเดินทางที่ประทับใจที่สุด ก็คือทะเลเมฆ ที่มองจากหน้าต่างเครื่องบินค่ะ

ทะเลเมฆสุดสายตาดูคล้ายฟองคลื่นสีขาวกลางทะเล บางแห่งก่อตัวเป็นก้อนหนาผุดพ้นขึ้นมา ดูคล้ายโขดหินผา เป็นภาพของธรรมชาติเหนือท้องฟ้าที่สรรสร้างออกมาได้อย่างงดงามมหัศจรรย์จริงๆ

 แต่นั่นไม่เท่า..กับมีครั้งหนึ่ง ที่มีโอกาสได้เดินทางด้วยเที่ยวบินเย็น จึงได้เห็นภาพของทะเลเมฆยามอัสดง ช่วงที่พระอาทิตย์ลดลงต่ำลง แสงสีทองทาบทอไปบนทะเลเมฆ  บางช่วงที่มีเฆลอยสูงต่างระดับ ก็เห็นลำแสงหลายลำของอาทิตย์อัสดง ทอดลงมาเป็นปล่อง สวยมากๆ เหมือนอยู่บนสวรรค์อย่างไรอย่างนั้น

แต่กระนั้น.. ความสวยงามใดใดในโลกนี้สำหรับดิฉัน ก็ไม่อาจเทียบเท่าความงามจากรอยยิ้มขอเหล่ามนุษยชาติ ที่ยิ้มให้กันอย่างเป็นมิตร  โดยเฉพาะรอยยิ้มน้อยๆ บนใบหน้าอันอิดโรยอ่อนล้าของคนไข้  ที่ยิ้มให้อย่างขอบคุณ เมื่อเรา(พยาบาล) เข้าไปช่วยเหลือเขา  ไม่มีคำพูดใดใด มีเพียงรอยยิ้มเท่านั้น  แต่ภาพอันสวยงามนี้ก็เปี่ยมด้วยความหมายยิ่งกว่ารางวัลใดใดอีกแล้ว เป็นสิ่งเดียวกระมัง.. ที่ยึด (พวก)เราไว้ให้อยู่ในวิชาชีพนี้  ..มาจนถึงทุกวันนี้

^______^