ปัญหาของเด็กที่จบใหม่นอกจากประสบการณ์จริงน้อยแล้ว (อันนี้ธรรมดา เป็นเรื่องปกติ) ก็คือการสนใจขวนขวายความรู้นอกตำรานี่น้อยมาก อ่านหนังสือก็น้อย ดูหนังก็น้อย ดูโฆษณาต่างประเทศก็น้อย ความรู้รอบตัวนี่ไม่ต้องพูดถึง ทั้งๆ ที่สื่อเดี๋ยวนี้ช่วยได้มากมายกว่าสมัยก่อน ที่สำคัญคลังคำศัพท์น้อยจนน่าตกใจ การทำงานโฆษณาหลายๆ ครั้งต้องคิดคำ ต้องรู้จักการเล่นคำมากๆ ซึ่งถ้าขาดตรงนี้หลายครั้งก็เป็นปัญหา เคยเจอเด็กเขียนสคริปต์เหมือนเขียนเรียงความส่งครู ไม่มีลูกเล่นทางภาษา เรียงประโยคได้แต่แบบมาตรฐาน ขาดความน่าสนใจ แต่อยากได้ตำแหน่งที่ฟังดูโก้ๆ เช่น copy writer, script writer ซึ่งจริงๆ แล้วเขียนหนังสือยังผิดๆ ถูกๆ อยู่เลย แล้วก็ไม่ชำนาญแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ซึ่งพวกนี้มันจะมาพร้อมกับทักษะจากประสบการณ์จริงในวิชาชีพ ถ้าขาดทักษะเหล่านี้ พอเจอปัญหาก็ได้แต่นั่งกุมขมับว่าจะทำยังไง รอพี่มาช่วยคิด

ที่สำคัญที่สุดคือเรื่องความอดทน และความกระตือรือล้นเอาใจใส่ต่องานค่ะ มีอะไรรอบตัวก็ทำอยู่เท่านั้น ไม่ค่อยคิดเองว่าจะเพิ่มอะไร เสนออะไรที่แปลกใหม่ หรือค้านอะไรที่ดูไม่เข้าท่า แบบนี้มันปั้นยากค่ะ เป็นกันเยอะจริงๆ นะคะ นี่พูดคุยกับเพื่อนที่เป็นเจ้าของกิจการแบบเดียวกัน เจอกันหมดไม่มีเว้น ปวดหัวเรื่องคนนี่ล่ะค่ะ