ขอต่ออีกนิดหนึ่งครับ

บางครั้ง มองดูคนที่ค้าขายหรือหารายได้ในวิถีชีวิตทั่วไป ก็รู้สึกว่าช่างเก่งจริงนะที่รู้จักเอาของมาขาย  แต่ละรายก็มีความคิดที่ไม่เหมือนกัน

ที่อินเดีย ก็เหมือนกัน กล่าวกันว่าคนอินเดียขายเก่งหรือหารายได้เก่งตั้งแต่เด็ก อะไรที่จะเป็นรายได้ กำไรน้อยกำไรมาก ก็ทำทั้งนั้น

ความคิดและจินตนาการ จึงสำคัญมาตั้งแต่เด็ก

โลกปัจจุบันนี้ ที่เคยกว้างเพียงใด ก็ไม่เกินความสามารถของมนุษย์ที่จะเรียนรู้ได้ หากถูกช่องทาง

ในอินเตอร์เน็ต มีการสร้างนวตกรรมใหม่ๆ ทั้งสำคัญและไม่สำคัญ มากมายในแต่ละวันครับ ซึ่งคนที่เข้าถึง สามารถนำไปเป็นความคิดเพื่อที่จะต่อยอดต่อไปได้ ซึ่งเรื่องนี้ คนต่างชาติบางประเทศชำนาญมากในการต่อยอดแบบนี้

ผมเห็นว่าคนไทยระดับทั่วไปยังไม่ใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้เลยหรือน้อยมาก

ก็เป็นสิ่งที่ต้องปรับปรุงและพัฒนาไปครับ

สงสัยวันนี้เป็นวันครู เลยอยากจะร่วมคิดมากหน่อย

จินตนาการจึงสำคัญมาก และต้องเริ่มตั้งแต่เด็ก

ผมจึงนำมาใช้ประโยชน์ในครอบครัว โดยสนับสุนนให้ลูกๆ ใช้จินตนาการอย่างเต็มที่

คิด....ตามด้วย อะไร เมื่อไหร่ อย่างไร ที่ไหน และทำไม

จากนั้นสรุปเป็นเรื่องเพื่อที่จะเล่าให้คนอื่นฟัง เป็นนักเล่าเรื่อง

ดีขึ้นมาอีกก็คือมีภาพประกอบเรื่องด้วย ต้องทำ story board ให้ดูทุกครั้ง ทำให้ลูกๆ กลายเป็นนักเล่าเรื่องและนักวาดการูตูนไปแล้ว........

ทุกวันนี้ บ้านคือโรงเรียนสร้างจินตนาการครับ พ่อแม่ต้องเป้นครูที่ดีด้วย

เพราะฉะนั้นในชุมชน ก็มีกลุ่มสร้างจินตนาการได้ มีการ Show and Tell

ได้ เช่นที่โยคีน้อยทำนั้นถือว่าดีมากแล้วครับ

ในประเทศเพื่อนบ้านของเราที่ก้าวหน้าไปมากนั้น เพราะเขาวางระบบการศึกษาตั้งแต่เด็กเอาไว้ดีมาก ก็เรียกว่าเอาระบบที่ดีที่สุดในโลก(ขณะนั้น)มาใช้กับคนในประเทศของเขา

ขณะนี้ อินเดีย ก็เป็นเช่นนี้ ได้ระบบการศึกษาที่ดีจากการเป็นอาณานิคม และนำเอาระบบการศึกษามหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดของโลกในปัจจุบันมาเสริมอีกอย่างแข็งขัน

ที่ผมประทับใจประเทศเพื่อนบ้านมาก ก็ตรงที่ว่า เขามีหน่วยงานที่คิดอนาคต10-20 ปีโดยเฉพาะ ซึ่งคนพวกนี้ต้องเก่งและมีจินตนาการสูง

มีหน้าคิดอย่างเดียวคือคิดถึงในอนาคต จะเป็นอย่างไร เกิดอะไร จะใช้ระบบ วิธีการอย่างไรจึงจะอยู่ในอนาคตนั้นอย่างเหมาะสม

คนไทยเองก็ทำได้ คนไทยเองก็เก่งไม่แพ้ชาติอื่น

ก็เป็นการร่วมด้วย ช่วยกันคิดนะครับ....ในวันครู

ด้วยความปรารถนาดี